ไปเที่ยวระยอง กะไปดำน้ำ หาที่พักในเน็ต กว่าจะหาได้ตาบวมเปนหมีแพนด้า นอนตีหนึ่งครึ่ง

 

ยังหาไม่ได้ ตอนเช้าตื่นมาหาต่อ ซักพักเข้าบ่าย กุยังหาไม่ได้

 

ที่หาไม่ได้พราะมันเต็มว่างก็หลังสงกรานต์ ไอเจ้เลยมาหาต่อ ส่วนกุขอนอนก่อนเหอะ ไม่ไหวแร้น

 

สภาพผีดิบมากๆ สรุปก็ได้ซะที กว่ากุจะจัดกระเป๋าเสดก็โน่นเที่ยวคืน ต้องตื่นตีสี่ครึ่ง

 

ให้ทันเรือจะไปดำน้ำ ง่า ตื่นมาหิวมากๆๆ ออกจากบ้านตีห้าครึ่ง แวะกินข้าวกินเตี๋ยวไปหน่อยเจ้ฝ้ายบอกว่ากินมาเด๋วอ้วก

 

นะกินไปจี้ดดดเดียวเอง ไปถึงก็เช็คอิน เปลี่ยนเปนกางเกงขาสั้น เอาไปตัวเดียว กะเกงเลเกษตรสีแสบ เหมือนปากกาไฮไลท์

 

ก็ขึ้นสปีดโบ๊ท ขึ้นไปนึ่งปุ๊บเค้าก็ต้องเอาเรือออก ตอนนั่งที่ยังไม่สตาร์ทนี่เด่ะ

 

คลื่นแรง เรือโคลง เริ่มมึน ง่า มึนๆๆๆ นานๆเข้าเริ่ม... พอดีเค้าเอาเรือออก มันเลยค่อยดีหน่อย

 

ไปอุทยานแห่งชาติเกาะกุฎี ก็ปล่อยเราไว้ที่เกาะ เอาเรือเข้า เบาเครื่องปุ๊บ

 

กุกะไอพลอยมองหน้ากัน เอาอีกและ อาการเดิม เมาๆๆๆ คลื่นมันก็แรงกว่าที่ฝั่งไง

 

ให้เดินๆรอบเกาะ เหยียบเกาะปุ๊บ เซเล็กน้อย 555 มีที่ดำน้ำหน่อยนึง ก็ดำๆตรงอุทยานไม่ค่อยสวย

 

มีแต่หิน หอยเม่น หิน หอยเม่น หิน หอยเม่น หิน หอยเม่น... แง่ม หอยเม่นเยอะมากๆ มีสวยดี ดำปี๋ มีจุดๆสีฟ้าด้วย

 

หนามยาว ตอนกำลงัจะลงดำ คนที่ขึ้นมาบอกกะเพื่อนมานว่า โดนหอยเม่นบาดเจ็บชิบห_ยเลย อุ่ยย

 

กุจะโดนมะเนี่ย เจ้มันบอกว่าให้ยกขาลอยๆ อย่าเอาขาลง งืมม

 

เหนหอยเม่นตัวใหญ่มากๆ สวยดี ถ้าโดนมันตำต้องเอาหินทุบๆๆๆๆ ให้มันแตก โอ้ เนื้อคนโดนล่ะ --''

 

ดำๆไม่สวยอ่ะ บอกแล้วมีแต่หอยกะหิน ที่มีสวยๆก็หอยมือเสือที่หลายๆสีแสบมาก อันนั้นค่อยน่าดูหน่อย

 

คลื่นแรงไม่แรงเท่าไหร่ แต่มันมึนๆหัว ก้มๆเงยๆหาไอพลอย น้ำมันเข้าหน้ากาก

 

เหนื่อยเหมือนกัน เสร็จปุ๊บขึ้นฝั่ง เรือมาเดินขึ้นเรือ เอาอีกแล้ว

 

อาการเดิมเริ่มมา โอ๊ยกุ จะรอดมั้ยขึ้นมาเหนื่อยๆ เมาคลื่นเรือโคลงอีก พอใกล้อ้วก คนขับเรือก็เอาเรือออก

 

แหม่ ให้กุอ้วกเลยได้มั้ย อย่างงี้มันค้าง((((โว้ย))))

 

ไปเกาะกุฎี เมื่อกี้มันอุทยาน ไปส่งแม่กะป๋าที่เกาะก่อน เรือโคลงก็มึนๆแล้วก็นั่งกันมา 4 คน กลางทะเล

 

น้ำเค็มมากๆ เค็มกว่าที่ฝั่ง(ชิมแระ555+) จอกเรือทอดสมอเสดปุ๊บก็โดดลงน้ำ ดำๆ ไหนวะแนวหินปะการัง

 

ดำไปซักพักหน้ากากห่วยน้ำเข้าตา เข้าจมูกกรุอีก ไม่หนุกละ พอดำไปเรื่อยๆชักเมา  กุเปนไรมากป่ะเน่

 

น้ำแรงโคตร ลอยไปลอยมาตามแรงคลื่น ง่า จะพัดกรุไปไหนล่ะนี่ ล่องลอยซะ

 

ก็ดำๆ ก้มๆเงยๆเพราะไอ้หน้ากากเวรนี่ ดำซักพักใหญ่ๆ คนขับเรือก็ดำลงไปใต้ทะเล เอาหอยมือเสือขึ้นมาให้ดู

 

ว้าววว !! ตัวใหญ่มากๆ เค้าบอกว่าอย่าเอามือแหย่มันนะ งับมือขาด โหยย น่ากลัวว่ะ

 

ตอนแรกกะจิ้มละ ดีที่เค้าบอกก่อน แหะๆ ดำๆๆ ซักพักชักมึน น้ำแรง กรุเมาคลื่นหรอนี่ หันไปดูไปพลอย

 

อาการพอกันพี่น้อง 555 ใกล้อ้วกละ กลายเปนพะยูนลอยในน้ำสองตัว เสดเค้าก็ถามว่าพอยังคับ

 

น่าจะถามพี่กรุทั้งสอง เพราะสภาพกุกะไอพลอยมันบ่งบอกว่าพอเหอะค้าบบบ กุจะตายเอา

 

ก็ขึ้นเรือโคลงหนักกว่าเก่า ทีนี้ล่ะ ไอพลอยมันไม่ค่อยเปนไรมาก แต่กุนี่ดิ อย่างกะคนแพ้ท้องในหนัง

 

อารมณ์ประมาณนั้น หูยย ไอพี่น้องก็ไม่ช่วย นั่งฮากันกระจาย โคตรเหนื่อยเลย

 

ดำน้ำก็เหนื่อยแล้ว เมาอีก กุเกาะข้างเรือแล้วอ้วก แต่ไม่มีไรออกมาไง มีแต่น้ำย่อย ทรมาณ

 

 

เอาล่ะ เมาไปเรื่อยเปื่อย เมามันทุกอย่าง นึกถึงกลอนสุนทรภู่ อะไรเมาเหล้าเมารัก

 

กุว่าเมารักอะไร เมาเรือหนักกว่าชัวร์ ฟันธง!!!!

 

พอถึงฝั่งที่เปนหาด ก็ลงมาแทบกลื้งกะหาด นึกถึงคนเมาเหล้ามันจะเซๆ

 

แต่กุเมาทุกอย่าง หิวด้วยยย นั่งแหมะกะทราย จะนอนเลยก็อายเค้า 55

 

แม่ค้าเค้าถามว่าไมกลับเร็วไม่สวยหรอ --'' สวยอ่ะพอได้ แต่กุเมาโว้ยย เหนสภาพมั้ยจ๊ะป้า

 

ยังมึนไม่เลิก ไอพลอยก่ากุพอกินไก่ย่างปุ๊บมันก็หายเมาขึ้นหน่อย ไงล่ะ พี่น้อง หึหึ อารมณ์หิวมั้ง

 

อร่อยมากกกกกก อิอิ 

 

ไปตลาดบ้านเพ ซื้อของกินมากมาย

 

กลับมาก็กินข้าว อร่อยโคตรกินพุงกาง กุ้ง ปลาเก๋า ปู สวรรค์555 แต่แพงว่ะ

 

จากนั้นก็จำไรไม่ได้

 

วันต่อมาก็กินโอวันตินตอนเช้ากะปาท่องโก๋ แพงเว่อร์ 2 ตัว 5 บาท ตัวเล็กๆ

 

แต่ก็กิน หิวโว้ย

 

แล้วก็นั่งเล่นที่หาด แดดร้อนใช้ได้เลย

 

ป๋ามาตามจะไปเสม็ด นั่งสปีดโบ๊ท ได้ยินสปีดโบ๊ทแล้วกุจะเมาอีกรอบ

 

เมื่อวานไป10โมงก่าๆกลับหาดก็บ่ายโมงหน่อยๆ 2000 ดำน้ำด้วย สองที่ - -''

 

วันนี้ 3000 ค่าเรือ ออกประมาณกือบ10 โมงแต่ต้องกลับมา check out เที่ยว แหง่ม เที่ยวน้อยอ่ะเด่ะ

 

ขึ้นเรือเริ่มมองหน้าไอพลอย 555 ก็ไปดูที่เค้าเพาะพันธุ์ปลา เต่า ไรงี้ แดดร้อนมากแต่ดีที่เอาแว่นกันแดดมา

 

ปลาตัวเบิ้มม น่ากิน เอ๊ยย น่า...ตกใจ ตัวใหญ่มากกจิงๆ ปลาเก๋า ตัวใหญ่กว่าคนอีก มีฉลามด้วย

 

ตกลงไปในกระชังกุจะโดนงาบมั้ยเนี่ย หึหึ เดินดูเรื่อยเปื่อย หนุกดี มีให้อาหารปลาด้วย

 

แล้วก็ขึ้นเรือ ไปเสม็ด เรือจอดที่หาดทรายแก้ว ทรายขาววววมาก ลงเรือกะไม่เปียก เพราะกะเอากางเกงตัวเดียวที่เอามา

 

ใส่กลับบ้าน ไม่งั้นได้นุ่งเกงเลกลับ เอามาตัวเดียวเองนี่ ขี้เกียจขนหลายตัว

 

ลงเรือปุ๊บเหนฝรั่งหญิงใส่แต่บีกินี่ ข้างบนเปลือย อุ่ยยย ช่างกล้า วิ้ววว  ที่เหนเพราะไอพลอยสะกิด 555

 

เดินต่อไปพยามหลีกน้ำ แต่เหนน้ำมันใสมากๆ หาดขาวเลย มีฝูงปลาด้วย เท่านั้นล่ะ ไอนัทก็วิ่งๆในน้ำทะเลไปจะจับปลา 55

 

แต่มันก็ว่ายเร้วเร็ว สรุปว่าเปียกไปครึ่งตัว แหง่ม ลืมตัว กางเกงกรุล่ะ - -''

 

ช่างมัน ชั้นใส่กางเกงเลกลับก็ได้ อิอิ หลงรักทะเลเสม็ดจัง (ตอนนี้ยังใส่แว่นเล่นน้ำ เนื่องจากเหนฝรั่งมันใส่)

 

ไม่ได้เล่นไรมากเพราะเดินขึ้นมากินข้าวเช้า เดินเที่ยวไปเรื่อย ในที่สุดก็เข้าร้านนึง

 

แต่ร้านนั้นมันออกแนวอาหารเพื่อฝรั่งไง กุกะเจ้ฝ้ายอยากกินส้มตำมากๆ ขายกันเต็มเกาะเลย

 

ไปซื้อส้มตำ ไก่ย่าง ข้าวเหนียวไก้ตรงอกตั้ง 70 บาทแหนะ เข้าใจของบนเกาะก็คงราคานี้ 

 

ป๋าสั่งลาบ ผัดกะเพรา ไก่ห่อกุ้ง ไรงี้มากินบนโต๊ะ  กินๆไปก็ยังใส่แว่น พอถอดออกเพื่อกินถนัด

 

แต่!!! ((((((((((((((((((((((((หน้ากรุกลายเปนหมีแพนด้าสลับสี)))))))))))))))))))))

 

 ตาที่อยู่ในแว่นขาว หน้าดำแดด 555 โคตรฮา เลยไม่ถอดแว่นกินต่อไปงั้น

 

ไหนๆก็สลับสีละ 555 ช่างมัน i don't care

 

รีบกินจะลงไปเล่นน้ำ จะเล่นให้ฉ่ำไปเลย

 

เล่นๆๆ คลื่นลูกใหญ่ดี มีไรให้ทำเยอะนะบนเกาะ บานาน่าโบ๊ท เจ็ทสกี แล้วก้อมีที่เปนคล้ายๆร่มชูชีพ แล้วให้เจ็ทสกีมันลากๆไป

 

ไม่รู้เรียกว่าไรอ่ะ น่าหนุกดี แล้วก็ต้องกลับก็เลยอยากเล่นคลื่น

 

จะขึ้นสปีดโบ๊ทก็ กระโดดเล่นคลื่นแต่มันคลื่นแรงกุเลยกลิ้ง อิอิ

 

ขึ้นเรือมาเข่าถลอกเลือดไหล หูยย แค่เนี้ย ไม่เจ็บ ไกลหัวจายยย

 

เข้าถลอกไม่กลัว กลัวรอยแว่นนี่ล่ะวะ ต้องไปเรียนดาว้องนะเนี่ย

 

กลับฝั่งก็มึนนึดนึง ไม่เปนไรแล้วไง เพราะเรือลำนี้เครื่องมันแรงดี  2 ใบพัด เร็วสะใจ

 

หรือชักจะชิน นั่นแหละ จากนั้นก็ลืมละ จำไรไม่ได้ 555

 

 

อ่านเสดแล้วเม้นด้วยนะ

 

เพราะยังไงก็อุตส่าห์อ่านมาถึงบรรทัดนี้ 555 ช่างมานะ พยายาม อดทน จิง

 

 

 

 

 

 

ไม่ได้พืมตั้งนานแหนะ รู้สึกแปลกๆ วีนนี้ไปงานหนังสือมา หึหึ ไปคนเดียวว่ะ อารมณ์เซง ฝนตกอีก

 

ปกติอยู่บ้านหรืออยู่รร.ก็ชอบอ่ะนะฝนเนี่ย แต่แบบจะไปงานหนังสือเว้ย

 

ใส่เสื้อขาว กางเกงขาวอีก กรู วิ่งๆไปขี้รถใต้ดิน น้ำก็นะท่วมถนน วิ่งน้ำกระจายยยย ออกแนวสกปรกหน่อยๆ

 

ใต้ดินไม่มีคนเลย เหอๆๆ สยองว่ะนึกถึงหนังผี บรรยากาศให้มากๆ

 

เดินๆไปเรื่อยๆเจอหนังสือจีน แพงว่ะ ดูซักแป๊บแล้วผ่านไป หึหึ ก็ไม่ได้ตั้งใจมาซื้อหนังสือเรียนซะหน่อย 

 

วนไปวนมา ทำไมมาอยู่ที่เดิมวะ เออ งงๆกะชีวิต คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่

 

หนังสือข้างนอกแพลนนารีฮอลล์คนก็เยอะเหมือนกัน แต่ก็ดีคึกคักดี ได้กลื่นหนังสือชื้นๆ 555

 

เดินๆไปเจอบูธนึงหนังสือของ ลาว เวียดนาม สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ ที่น่าสนคือลาว

 

มีโดเรมอนฉบับภาษาลาวอ่ะ แปลกดี เลยซื้อมาสองเล่ม อ่านไม่ออกหรอก แต่จะพยาม ตัวอักษรน่ารักจังเลย

 

มันหยุยๆม้วนๆคล้ายไทยแหละ คนขายก็น่ารักดี ซื่อๆใสๆ ให้เค้าอ่านให่ฟัง เค้าบอกว่าจะให้อ่านหมดเล่มเลยหรอ

 

แล้วทำหน้าแบบมันเยอะนะ น่ารักเนอะ ม่ายช่ายซะหน่อยน่า แค่บางประโยค ภาษาเค้าก็สบายๆดีนะ

 

มีแบบเรียนภาษาลาวด้วย อิอิ แต่พอก่อนเหอะเด๋วไปซื้ออย่างอื่นมั่ง เดินไปเจอPostcard กรุยิ่งบ้าๆอยู่

 

ก็นะ เดินเห็นร้านไหนอันไหนสวยก็ซื้อกระจายยย ได้มาเยอะมากๆ สรุปว่าได้โปสการ์ดมากกว่าหนังสือ

 

ที่จริงที่ไปงานหนังสือก็เพราะจะไปซื้อโปสการ์ดแหละ อิอิ ปีที่แล้วก็ซื้อมายังส่งให้เพื่อนไม่หมดเลย

 

เห็นอันไหนสวยก็อยากส่งไปอ่ะซื้อมาหลายๆบูธ แรกๆจะประมาณว่า ใบละ 15 บาท เดินเข้ามาเรื่อยๆ 

 

ร้านที่เปน collection จักรยาน หรือไม่ก็สีๆใบละ10 บาท(ลายเดิมๆว่ะไอเดียไม่เกิดเท่าไหร่เลยไม่ซื้อ แพงด้วย 55)

 

จากนั้น็จะมี 5 บาท ต่อมาก็ 3 ใบ 10 บาท นั่นทำให้เงินรั่วไม่รู้ตัว เลือกมาเปนปึก

 

ตังค์เอ๋ยยยย ถูกควักออกๆ หึหึเอาน่าปีละครั้งวะ อิอิ  ซื้อหนังสือ สูตรลับ Le Cordon Bleu น่าสนุกดี แล้วก็

 

ฮ่องกงอึ่มกอย แค่ชื่อก็น่าอ่านแล้ว แปลกๆ หมดไปหลายอยู่นะเนี่ย สรุปว่าไม่ได้หนังสือเรยนเลย เพราะรู้ว่าถึงซื้อมาก็ไม่อ่าน

 

หึหึ จบเรื่องไปกว่าจะกลับถึงบ้านก็นะ ทุ่มครึ่ง อยากอยู่ต่อนานๆ มันหลงๆไงไม่รู้ดิ แบบเวลามันหลอนมากๆ ไม่รู้ว่าเดินไปกี่ชั่วโมงแล้ว

 

ไม่ใช่แค่เวลาหลง กรุเนี่ยหลงด้วยเดินชั้นล่าง ชั้นบน ชั้นธรรมดา มึนไปหมด ตาลายด้วยหนังสือ หุหุ คนเยอะดี เดินออกมามันจะมีซุ้มๆขาย

 

หนังสือข้างหน้าศูนย์สิริกิติ์อีกไง เจอซู้มนึง ขายพวก FHM ชั้นเจอ"พระ"อ่านไม่ผิดหรอก

 

"พระ"ยืนเปิดอ่านอยู่อ๊ะ พระเจ้า จีวร ผ้าเหลือง โอ้ แบบคิดดูเห้อออ นางแบบใส่บีกีนี หึหึ ในที่สุดหลวงพี่คนนั้นก็กวาดซื้อไป 4 เล่ม

 

เสื่อมชิบเป๋งเล้ยยยย ตอนแรกก็นะ ผิดซุ่มป่ะวะ ซุ้มตรงข้ามอ่ะ เกี่ยวกับธรรมะ โทรไปเล่าให้หยีฟัง มันบอกท่านศึกษาศิลปะ 555

 

แหม ศิลปะโค้งเว้า เวง นิดนึงเหอะ คนเยอะแยะ หรือว่ามัน(แทนการกระทำไม่ได้เรียกแทนพระ)/ ท่านไม่ผิดแล้วกุคิดไปเองวะ

 

เฮ่ย ไม่รู้ดิ ไม่เคยรู้กฎพระ 227 ข้อ

 

กวนตีนซะงั้นกรุ !!!

 

 

เมื่อคืนฝันว่านอนๆอยู่งูมันมารัดคอว่ะ ตัวใหญ่มากๆ ยาวด้วย น่ากลัวชิบ ตื่นมาเล่าให้ไอพลอยฟัง มันบอกว่าเอาแขนพันคอตัวเองป่าว

 

ช้านก็บอกมันว่า ตัวใหญ่เว่ย มันบอกขาเจ๊ฝ้ายมาพาดคอแหงมๆ จะบ้าหรอ ป่านนั้นคงตายหายใจไม่ออก

 

มันเลยบอกว่าเด๋วเจอเนื้อคู่ เนื้อคู่หรอวะม่ได้แบบงูรัดตัวหรอ นี่มันรัดคอนะเฟ้ยยย เกี่ยวป่ะ

 

นั่นแหละๆ สรุปว่าไอ้เนื้อคู่ที่ว่าเนี่ยมันรัดคอหรือรัดตัวกันแน่วะ ใครรู้ช่วยบอกหน่อย

 

อ่านแล้วตอบด้วยยย ว่างูมันรัดคอนี่คือไรฟระ

 

I drive myself crazy

Lying in your arms
So close together
Didnt know just what I had
Now I toss and turn
Cause Im without you

How Im missing you so bad
Where was my head?
Where was my heart?
Now I cry alone in the dark

I lay awake
I drive myself crazy
Drive myself crazy
Thinking of you
Made a mistake
When I let you go baby
I drive myself crazy
Wanting you the way that I do

I was such a fool
I couldnt see it
Just how good you were to me

You confessed your love
Undying devotion
I confessed my need to be free
And now Im left
With all this pain
I only got myself to blame

(chorus)

Why didnt I know
(how much I loved you baby)
Why couldnt show it
(if I had only told you)
When I had the chance
Oh I had the chance

(interlude)

(chorus)

 

เพราะดี

 

เบื่อๆอ๊ะ ไปเรียน จัน พุธ ศุกร์

 

แล้ววันที่เหลือก็อยู่บ้าน เหออ มันไม่มีไรทำ จะให้ถูบ้านทุกวันก็นะ

 

เด๋วมันสะอาดเกิน แล้วก็เลยง่วง

 

เคลิ้มๆ จะหลับ วันนี้ก็เอากบเคโระมาทับตัวเอง ประมาณว่านอนกอดมัน

 

ตัวเบ้อเร่อ ใหญ่มั่กๆ ชอบมัน นิ่มๆเหี่ยวๆดี

 

จากนั้นก็หลับไปได้หน่อย

 

รู้สึกเหมือนผีอำ โอ๊ยหายใจไม่ออก

 

ขยับตัวก็ไม่ได้ ไอพลอยนั่งอยู่ข้างๆ อุตส่าห์พยามจะตะโกนให้มันช่วย

 

ในความรู้สึกคือแหกปากไปแร้ว แต่มันไม่ได้ยิน มันอ้าปากไม่ได้อ๊ะ

 

รู้สึกเหมือนมีอะไรยุกยิกแถวคอ

 

ฮืออ หายใจไม่ออกเว้ย หนักเจงๆ

 

สักพักหลังจากพยามดิ้นๆแหกปากตะโกน

 

ก็เหนื่อย พออ อยู่เฉยๆ พยามลืมตา

 

ลืมตามาได้หน่อย มันยังกระดุกกระดิกไม่ได้ ชาๆ

 

แล้วในที่สุดก็หลุดออกมาได้ เฮ้อ เหนื่อย

 

แล้วไอผีเอิงผีอำนั่นก็ไม่ใช่ไร ไอกบเคโระนั่น

 

ตัวหนักมาก ทับตัวชา ตามันมาอยู่ตรงซอกคอ เฮ่อๆ

 

แล้วก็พยามแบกมันโยนไปที่ปลายเท้า แล้วก็นอนต่ออย่างมีความสุข 555+

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพลงนี้เพราะมากกกก ชอบว่ะแต่หาโค้ดยังไม่ได้

หนาว

เสียงหัวเราะที่ฟังสนุก เมื่อความรักบานเต็มหัวใจ
ยิ้มของคนที่มีความสุข อากาศหนาวๆคนรักใกล้ๆ

บรรยากาศที่ดีๆมากมาย อยู่รอบกายฉัน แต่ความรู้สึกนั้น กลับตรงข้ามกัน

ข้างในใจฉันเหน็บหนาว เงียบเหงา วันเวลาเก่าๆที่ฉันเคยมีเธอ
ความเหงา กับความหนาว เป็นอะไรที่ช่างปวดร้าวเมื่อต้องเจอ
จะผ่านให้พ้นคืนนึง ก็เป็นเรื่องยากเย็นเสมอ
ยิ่งคนที่ใจเคว้งคว้าง ยิ่งไม่มีทางจะผ่านได้เลย

เมื่อเสียงเพลงที่คุ้นเคยถูกเปิด ก็มีคนร้องตามมากมาย
เสียงของคนที่มีความสุข ร่วมกันร้องเพลงจากหัวใจ


ฉันได้แต่หวังว่ามีใครซักคน และได้แต่รอขอแค่เพียงซักคน
ที่จะรับรู้ว่าข้างในใจของฉันนั้นรู้สึก

ว่าฉันเหน็บหนาว เงียบเหงา วันเวลาเก่าๆที่ฉันเคยมีเธอ
ความเหงา กับความหนาว เป็นอะไรที่ฉันปวดร้าวเมื่อต้องเจอ

จะผ่านให้พ้นคืนนึง ก็เป็นเรื่องยากเย็นเสมอ
ยิ่งคนที่ใจเคว้งคว้าง ยิ่งไม่เหลือทาง จะผ่านได้เลย

 รักแท้หรือแค่เหงา

ตั้งหลายครั้งที่เกิดคำถาม ว่าตอนนี้ฉันเป็นสุขจริงหรือเปล่า
เมื่อคนมาถามเรื่องราวระหว่างเรา ได้แต่ตอบไปว่าดี...
แต่ลึกๆ ไม่แน่ใจเหมือนกัน... ภาพที่เห็นดูผูกพัน
ที่คนนอกมองกันว่าดี ชื่นชมกันนี้... แต่ในใจยังเต็มไปด้วยคำถาม....

* เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หามานาน...หรือคบฉันหนีความเดียวดาย
แค่มีกันไว้เผื่อเหงา ไว้เพื่อให้โทรหา.. เมื่อไม่มีอะไรให้ทำ...
เธอมองฉันมาเติมเต็ม..อีกครึ่งในใจ หรือแค่คบไว้ไปวันๆ
อยากให้เธอลองมองหน้ากัน... บอกให้แน่ใจ....
เธอตีความคำว่ารัก....ไว้ยังไง...

บ่อยครั้งนะ ฉันก็ยังเหงา..โอ้ว...โอว... ต่อให้เรานั้นยังจับมือเหมือนเก่า..
ยิ่งนานยิ่งเหมือนคุยกันไม่ได้ยาว... เธอก็เบื่อที่จะฟัง...อืม...
แต่ลึกๆ มันก็มีน้อยใจ... และฉันนั้นไม่เข้าใจ...
กับคำว่ารักที่ให้กัน รักนั้นคืออะไร เหตุใดภายในใจยังอ้างว้าง....

( * ) ( Solo )

เธอมองฉันมาเติมเต็ม..อีกครึ่งในใจ หรือแค่คบไว้ไปวันๆ
อยากให้เธอลองมองหน้ากัน... บอกให้แน่ใจ....
เธอตีความคำว่ารัก....ไว้ยังไง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากไปตั้งแต่วันที่ เอ้อ วันเสาร์วันที่เท่าไหร่หว่า อื้ม 30 ธ.ค ก็กลับมาวันจันทร์ตอนกลางคืน

 

วันแรกออกจากบ้าน บ่ายโมงกว่าๆ เข้าสวน ออกมากินข้าว แล้วก็เข้าโรงแรมนอน เห็นโรงแรมเป็นสีส้มๆเขียวๆอย่างงั้นก็เหอะ

 

เข้าไปข้างในห้องVIP โห สวยมากกกกกก กั้นเป็นสองส่วน เอ้อจัดสวยดี ที่เอาห้องวีไอพีเพราะห้องมันใหญ่ดี ไปกัน 5 คน

 

เลยมานอนอีกห้องนึงกะพลอยซักพักแม่ก็ตามมานอน เนื่องจากป๋าและมะกรน --''

 

วันต่อมาเข้ากาญจนบุรีจะไปอุทยานถ้ำธารลอด แต่มีธารลอดใหญ่ซึ่งไม่ใช่อุทยาน แล้วก็ธารลอดน้อยที่เป็นอุทยาน

 

ก็เข้าธารลอดใหญ่ก่อน เข้าไปก็เจอหมู่บ้านกะเหรี่ยง ตอนแรกที่ขับเข้าไปดูนึกว่าบ้านผีปอบอ่ะ

 

เห็นมียายเดินมาปากแดงๆ 55 รู้ว่ากินหมากแต่มันน่าหยองอ่ะ มะกะป๋าลงไปเซอร์เวย์ มะนี่ทำเป็นไม่กลัวแต่มือกำพระแน่น 555

 

 แม่ ช้านแล้วก้พลอยนั่งอยู่ในรถ กร๊าก ขำคนไม่กลัวแต่กำพระแน่น ป๋าเดินมาเรียกให้ลง --''

 

ลงก็ลงวะ เดินเข้าไปในหมู่บ้านที่เปนโฮมสเตย์ ลูกสาวเค้าน่ารักดี ขาวแก้มแดง พูดเก่งด้วย อยู่ปีสามละ

 

เอ้อ พอเดินๆไปก็รู้สึกดี บรรยากาศสบายๆ เค้าบอกว่าถ้ามาพักก็จะมีอาหารพื้นบ้านให้กิน มีน้ำพริกผักกูด แกงกาบกล้วย (กาบกล้วยนึกถึงพี่ก้อง 55)

 

แล้วก็ซื้อเสื้อเค้ามาตัวนึง เสื้อกระเหรี่ยงสีบานเย็น 55 ที่หมู่บ้านเค้าเป็นกระเหรี่ยง 99% แล้วอีก หนึ่งล่ะ??

 

ใช้โซล่าเซลล์ ปลูกกาแฟ ข้าวไร่  น้ำก็เอามาจากน้ำตก น้ำใสเย็นมากๆ ดีจังเลยอ่ะชอบๆ ซักพักมีเด็กผู้ชายเอาดอกดาหลามาให้

 

ตั้งหลายดอกแหนะ กำเต็มมือเลย มีสีแดงกับขาว เค้าบอกว่านี่มันสีชมพูสีแดงอ่ะแดงกว่านี้อีก

 

ใจดีจังเลยอ่ะ ชอบๆๆๆๆๆ แล้วก็ไม่ได้พักที่นั่นเพราะว่าต้องเข้าอุทยานกางเต้นท์ ออกมาก็ไปวัดไหว้พระ แล้วก็เข้าอุทยาน

 

เจ้าหน้าที่อุทยานธารลอดใหญ่น่ากลัวเหมือนหัวหน้ากองโจร มีอยู่คนเดียวที่ป้อม เข้าไปก็ไมมีไรมากเลยออกมา เข้าธารลอดน้อยแทน

 

เจ้าหน้าที่ที่ธารลอดน้อยโคตรน่ารักเลย ยิ้มๆๆ เจ้าหน้าที่ป่าไม้ อิอิ ใจดี พูดเพราะอ่ะชอบๆ กางเต้นท์ออกแนวคลำๆอยู่นาน 55

 

เต้นท์อานิชเหม็นง่ะ แต่มะนอน กางเต้นท์เสร็จก้อกินข้าว อาบน้ำ อากาศเย็นมาก ไฟที่ก่อย่างกุ้ง ควันเยอะ มึนหัวเลยปนอนในเต้นท์

 

แล้วก็ไปที่ลานกลางแจ้งเค้าก็ฉายสไลด์ ให้ตอบคำถามได้สมุดหนังสือไรเงี้ย ก็ตอบไปแต่ผิด 55 ไอพลอยตอบเสียงดัง

 

อากาศหนาวมากๆ ซักพักมีเล่นเกมส์จับหัว หู จมูกไรงี้ตามที่เค้าบอก แต่ช้านเด่ะ เค้าบอก หัว หู จมูก ปาก ก้น แล้วก็แบบ มือค้างอยู่ที่ปากอ่ะ

 

เลยโดนออกไป โคตรอายลุงป่าไม้แซวว่าเอาปากอึ เอาก้นกินข้าว อ๊ายยยยยย โคตรอายแล้วออกไปคนเดียว จากนั้นเค้าก็จับๆคนอื่นมาเต้น

 

ด้วยกาน ท่าตลกๆ ฮาๆ เขินเว้ยยย ได้หนังสือมาเล่มนึง สวยดี แล้วก็นั่งๆเล่น ป่าไม้คนที่ดีดกีต้าร์เป็นเจ็บมือซะงั้น โหยยย อดฟังเลย

 

น่าจะโรแมนติกถ้าเกากีต้าร์เบาๆ อากาศหนาวๆ พระจันทร์ดวงใหญ่ๆ มีกองไฟอยู่ตรงกลาง อู้ยยยย ทามมายต้องเจ็บมือด้วยง่ะ

 

อดๆ แล้วก็เข้ามาที่เต้นท์ กินหนมกะแม่กะน้อง นั่งพูดเรื่องหมู่บ้านกระเหรี่ยง 55 แล้วก็นอน นอนไม่หลับง่ะ ตื่นมาตอน 6 โมงหน่อยๆ

 

หนาวมากๆ เลยไม่อาบน้ำ 555 เน่าว่ะ น้ำเย็นจนหน้าชา ม่ายเอาอ่ะหนาวตายก่อนอาบเสร็จแน่ๆ อย่าอาบมันเล้ยยย

 

เปลี่ยนชุด แล้วก็ต้นน้ำอีกแล้ว ก่อไฟ ช้านก่อไปก่ามะ กว่าจะติดได้ อากาศชื้นมากๆ รอๆๆ แล้วก็กินโอวัลตินไปแก้วนึง

 

กินข้าวต้ม รอเต้นท์แห้ง ทำโน่นทำนี่ เล่นน้ำตกแบเอาขาแกว่งๆมือวักๆแค่นั้น ซักพักโกยทรายในน้ำตกขึ้นมา ก็รู้สึกเจ็บๆ เหมือนโดนเข็มทิ่ม

 

อ๊ายยยยย ตัวไรไม่รู้อ่ะ เหมือนหนอนตัวเล็กๆ สีขาว ยาวประมาณเซนนึง มันกัดอ่ะ เจ็บมาก บวมแดง ฮืออ ตายๆ ทามงายดีวะ เลยขึ้นมา

 

เอายาทา แง้ๆๆ บวมไม่หาย ฮืออ เป็นรูเลย ดีที่รูเล็กๆ กรุจะตายมั้ยเนี่ย มันเข้าไปข้างในนิ้วป่าววะ ฮือออออ ทั้งสองนิ้วเลยอ่ะ นิ้วกลางกะนางซ้าย

 

ไอหนอนบ้ามันทำตัวโค้งเป็นตัว C แบบคว่ำ กัดสองนิ้วอ่ะ สงสัยที่หางมันต้องมีพิษแน่เลย ไอหนอนเวง โวยวายแป๊บเดียวลืมว่าโดนมันกัด 555

 

เก็บเต้นท์ ไปเที่ยวน้ำตกต่อ ขับรถเป็นร้อยโล พระเจ้า จาไปเพื่อไปก็ไม่ได้เล่น เล่นไม่ได้เหตุผลของผู้หญิง เหอๆ

 

 แต่ก้อนะอุตส่าห์ขับไป แวะกินข้าวซื้อไส้อั่วไปฝากเจ้ฝ้าย กินข้าว ไปน้ำตก ระหว่างทางก็หลับตลอด

 

 ถึงน้ำตกแรก ก็เดินซื้อของมากกว่าไม่ได้เข้าน้ำตก ออกมาไปอีกน้ำตกนึง เป็นอุทยาน อากาศดีมาก อยู่ในนั้นซักพักมะก็คุยกะพลอย

 

เริ่มเซงเลยเดินๆมายืนที่สะพาน เจอต้นไม้ต้นนึง มันมีเลขไทยนูนๆขึ้นมาอ๊ะ หวยป่าววะ ไปเรียกพลอยมาดูมันก็บอกว่าใช่ๆ ไปเรียกมะมาดูอีก

 

เห็นเป็นคนละเลข 555 นั่งรถกลับบ้านนอนอีกแล้ว แวะกินข้าว แล้วก็หลับ 55 เหมือนเด็กเลยว่ะ อิ่มเสร็จก็นอน อิอิ เอ๊ะยังเปนเด็กอยู่นี่นา

 

ถึงบ้านก็สี่ทุ่มกว่า เปิดคอมเล่นเน็ตซักพัก อาบน้ำ คุยกะพี่ก้อง นอน ครอกกก ฟี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ว่ะ เหอๆ อารมณ์เซ็งๆ เหมือนไม่สบาย ทำงานไรก็นะ ...กรุเครียด   - - ''''

 

ไม่ได้ดั่งใจเลยเว้ยยยย เซง หลายงานแล้วนะเว้ย

 

เบื่อๆๆๆ มัวแต่ทำการบ้าน จะสอบแล้ว หนังสือยังไม่ได้อ่าน เหอๆๆๆ จะรอดมั้ยวะเนี่ย

 

จะอ่านก็นะปวดตาอีก เป็นมา 3 วันแล้วเนี่ยยยย ทำไมวะ เฮ้ออออ

 

ไปหาหมอ หมอก็จิ้มๆที่ตา แล้วก็สรุปว่าเปลือกตาอักเสบ แต่ตาไม่บวม ไม่เป็นไรเลยนอกจากเจ็บ

 

ให้ยามาหยอด  เซงงงง

 

จะอ่านหนังสือได้มั้ยเนี่ย

 

 

 

 

 

เซง เจง โอทอปกับวิชาอังกฤษ

 

เบื่อจานเพนสี ทำไมวะ ชอบจับผิดเจงๆ เรื่องโอทอปอีก ทำไมไม่เอาให้เพื่อนกินในห้อง เอาของโอทอปที่เด็ก

 

Present กลับไปกินเองอ่ะ ไอ้วีกะไอ้ส้ม พรีเซ้นท์โอเคเลย แต่ไม่ใช่ของกินไง เหอะๆ คะแนนเลยปิ๋ววว

 

คู่ช้าน ไอ้ตั๊กไปซื้อกล้วยมา หาว่าธรรมดาอีก กรุก็เลยมันอบน้ำผึ้งค่ะ เหอๆ แล้วถามกรุจังอ่ะนะ ถามอยู่นั่นอ่ะ

 

ตกลงมันมีประโยชน์ยังไง : เป็นทางเลือกของ snack มันให้คุณค่าทางอาหารมากกว่าหนมอันอื่นที่ซื้อทั่วไป

 

แล้วกล้วยมีประโยชน์ยังไง : แหม ถามงี้ ชิๆคิดว่าตอบไม่ได้อ่ะเด่ะ หึหึ มีสวนกล้วย มะม่วง ขนุน แล้วก็อีกหลายอย่าง เว้ยย

 

ตอบๆๆๆๆไป หึหึ อ้าวจะถามไรอีกว่ามา

 

นี่กล้วยอะไร : เล็กมือนางค่ะ

 

ใครกินได้มั่ง : อ่าวเฮ้ยยย ใครจะกินก็กินได้ทั้งนั้นอ่ะถ้ามีฟัน แค่คิดในใจ แต่ก็ตอบไป ก็กินได้ทั้งเด็ก สตรีและคนชราอ่ะค่ะ(กวนตีนว่ะกรุ)

 

หึหึ เอาก็เอากล้วยไปวางให้จานแกดู ทำจับๆคลำ และหาเรื่องกรุอีก "ทำไมแพคเกจเป็นงี้" อ่าว กรุไม่ได้เป็นคนทำแพคเกจหนิ

 

" ก็ลอกสติกเกอร์ออกค่ะ" (ไอตั๊กมันลอกสติ๊กเกอร์ออก) ทำไมต้องลอกสติ๊กเกอร์ออก จะถามให้ได้ไรอ่ะเนี่ยจาน อยากรู้มากใช่ม๊ะ

 

"ก็สติ๊กเกอร์ที่มันแปะไว้บนฝากล่องมันเขียนว่า กาละแมร์ค่ะ" เพื่อนมันก็ฮา

 

รีบๆวางกล้วยแล้วเดินกลับเข้าโต๊ะ เอาไปเถอะ ถ้าอยากกินอีกเด๋วเอากล้วยมาให้ทั้งสวนเลย แล้วพอไอหลิว(หูเหลี่ยม)มันพรีเซ้นท์  เรื่องน้ำว่านกาบหอย

 

ไม่ได้เอาน้ำมา จานแกบอกว่า อ๋อไม่เป็นไร วันนี้พรีเซ้นท์ก่อนก็ได้ วันอื่นค่อยเอามา - -''' กรูเครียด เรื่องของเรื่องคือจะกินว่างั้นเหอะ

 

โอ้ยยย เซงเว้ยยยย

 

วันก่อนรู้สึกดีมากๆ คุยกะเพื่อนเรื่องพ่อแม่ของแต่ละคน

 

แล้วนึกถึงตัวเอง นึกถึงแม่กับป๋า

 

โอ๊ยยย ชีวิตนี้โชคดีแค่ไหน ที่เกิดเป็นลูกของแม่กะป๋า

 

รู้สึกดีจริงๆ ไม่รู้จะพิมไร มันรู้สึกดีๆ ดีมากกกกก

 

เวลาเพื่อนมีปัญหากะพ่อแม่ ก็ทำให้ตัวเองคิดว่า

 

ทำไมบางคนไม่เคยเข้าใจพ่อแม่ตัวเอง

 

ทำไมถึงไม่ใส่ใจความรู้สึกของพ่อกับแม่บ้างเนอะ

 

บางคนพูดดีๆ พูดเพราะ พูดสุภาพ หวานๆกับคนอื่นกับเพื่อให้ตัวเองเป็นที่ยอมรับ

 

แต่ทำไมไม่เคยพูดดีๆกับพ่อแม่บ้าง

 

พอนึกแล้วก็นึกถึงตัวเองดีใจจัง ที่เราไม่เป็นงั้น

 

เคยเห็นบางคน

 

เดินๆไปเจอคนรู้จัก สวัสดีค่ะ/ครับ ยิ้มมมมม

 

กะพ่อแม่ เข้าบ้านมาแล้วก็ขึ้นห้องคุยโทรศัพท์ ไม่แม่แต่มองหน้า

 

เหอๆ ทำไมถึงเป็นงั้นอ่ะ

 

เซงว่ะ เพื่อนในห้องบางคน

 

ชอบเถียงและก็ว่าแม่ตัวเอง เพื่อที่ตัวเองดูเก่ง มีปมด้อย เลยต้องทำตัวงี่เง่า เรียกร้องความสนใจ

 

กูเถียงแม่ได้ แม่กูกลัวกูนะ !!! แล้วไงอ่ะ เมิงเป็นคนดีเหรอ น่าภูมิใจมากนักรึไงที่ด่าแม่ตัวเองได้น่ะ

 

ไม่เห็นน่าดีใจตรงไหนเลย แม่ตัวเองยังไม่รัก

 

แล้วจะไปรักคนอื่น เหอๆ ตลกว่ะ

สรุป ก็แพ้จนได้เว้ย

 

เวงง ทำไม๊ ทำไม ตั้งอาทิตย์นึงยังผ่านมาได้ มาตายตอนกลางเรื่องอะนะ

 

ฮ่วยยย กำจิง ช้านนี่มันติ๊งต๊องจิงๆเลยแฮะ

 

ในที่สุดก็ต้องเป็นคนทุบกำแพงก่อน

 

กำแพงที่สร้างเอง โบกปูน ฉาบซะ

 

แล้วเป็นไง กลายเป็นคนทุบซะเอง

 

สร้างไปเพื่อ...สร้างให้เหนื่อยอ่ะเด่ะ

 

จิงๆเลยช้านนน - -''

 

โดนปั่นหัวซะเอง เอ้ย ไม่ใช่ ปั่นหัวตัวเองมากกว่า!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I believe my heart

 

I won't listen anyone

 

I believe in you 

 

I believe your heart

ทำไมวะ ไม่รู้จะพูดอะไร ไม่มีอะไรจะมอบ........

 

เศร้าว่ะ มันไม่ใช่แบบแค่รู้สึกทั่วไป

 

เพิ่งรู้ที่เพลงมันร้องมันเป็นจริงๆ

 

When every part of every thought leads me straight to you

 

พระเจ้า โดนมาก เหอๆๆๆๆๆๆ What should I do

 

พวกเพลงเน่าๆเริ่มเข้ามาในหัว เน่าแบบเศร้าอีกต่างหาก

 

ทำไมมันชอบมีแต่เพลงเศร้าๆวะ ไม่เข้าใจ

 

อารมณ์หดหู่ เมื่อคืนคุยกะไอ้ตั๊กก็อิน

 

นอนเล่าไปเรื่อยๆ น้ำตาเริ่มไหลซะงั้น

 

ไหลแบบเรื่อยๆ ขนตาเปียกแฉะ (เออร้องไห้ไม่ให้ขนตาเปียกได้ไง)

 

เพิ่งรู้ว่าอาการอย่างงี้เป็นไง แบบไม่รู้จะทำไง เศร้า

 

ทำไมเลิกนึกถึงคนนี้มันยากจังวะ สงสัยต้องใช้เวลานาน

 

โอ๊ยย เมื่อไหร่จะเลิกนึกถึงซะทีวะ เซงตัวเองจิงๆ

 

พอร้องไห้ก็ อยู่ในอาการเหมือนเป็นหวัด หายใจไม่ออกต้องฮาดชิ้ววว